خدا داند
ز مردن هم نمی ترسم
اگر می مردم و ديگر نمی بودم
اگر می رفتم و ديگر نمی ماندم
ولی افسوس...
ولی افسوس... که بايد بود و بايد ديد
و بايد مردن خود را تماشا کرد
ولی افسوس... ولی افسوس
خدا داند
ز مردن هم نمی ترسم
اگر می مردم و ديگر نمی بودم
اگر می رفتم و ديگر نمی ماندم
ولی افسوس...
ولی افسوس... که بايد بود و بايد ديد
و بايد مردن خود را تماشا کرد
ولی افسوس... ولی افسوس
اگر باد بودم می وزيدم
اگر ابر بودم می باريدم
اگر مهر بودم می تابيدم
اگر خدا بودم می آفريدم تا بدانی دوستت دارم
اگر ابر بودی به انتظار اشکت می نشستم
اگر مهر بودی در پرتو ات خود را گرم می کردم
اگر باد بودی چون برگ خزان خود را بدستت می سپردم
اگر خدا بودی به تو ايمان می آوردم تا بدانی دوستت دارم
اگر هيچ بودی از تو ابر سپيدی می ساختم
از تو خورشيد با شکوهی بوجود می آوردم
تو را نسيم ملايمی می کردم
از تو خدايی بزرگ می ساختم
تا بدانی که فقط تو را دوستت دارم 
تو به اندازه تنهايی من خوشبختی
من به اندازه زيبايی تو غمگينم
